Yağmur Toprağa Düşer Benim Yüreğim Sana Yağmur!!!

Nisan yağmurlarında haliçin kıyısında ağlayan gökyüzünü seyretmek istiyorm iliklerime kadar ıslanmak…ve ümit etmek gökkuşağının çıkmasnı masmavi sularn üstünde salınmasını görmek ne büyük bir mutluluk..ıslansam iliklerme kadar bir müddet haliç kıyısında yürüsem yürüsem ve düşünsem hayata dair hayaller kursam dalıp gitsem uzaklara hayal ve ümit arasnda gidip gelsem bi süre yüzümde ister istemez bir tebessüm anılar girse araya ..ve bir martı bölse hayallrmi gözlermin önunde suyla dans etse birden bir vapur düdüğü girse araya ve vapurdan martılara simit atan insanlar ıslansam iliklerme kadar..yağan yağmur toprağı temizler derler  yağ yağmur!çocukluğumdaki saflığımla üzerime yağ yıka beni üzermdeki kirden ak pak et beni hayallerme yağ yağmur iliklerme kadar işleki damlalarının değmedği hiçbir yerm kalmasn ense kökümde hissedeym hissedeym ıslakliğnı parmak uçlarmda yaşayaym sevdamı..YAĞMUR TOPRAĞA DÜŞER BENİM YÜREĞM SANA YAĞMUR!

yaramı saklarcasına: sayha

.

.

.

.

az.

.

saçım uzun

ömrüm kısa

sen

en kışın açan

Sayha

.

ya.

.

sana bir şey olmasın diye

yakmalı mı tüm değerlileri

bırakmalı mı seni

bir cani avucuna

kafamı karıştırdın

Sayha

.

ah.

.

beni soran yok zaten

dilimi yuttuğumu

kapımı kapadığımı

eleğimi kırdığımı

hayatımdaki her kıpırtıyı

gelişine yorduğumu

Sayha

.

av.

.

dört yanım sana baksın isterdim

kıyım ol hayatım

seninle seyretsin

sigara tenime,

efkar suretime bu denli yakışsın

ister miydim.

ve etraflıca işkencen: çelişkim

aşılmaz bir sarmalın içine bırakıverdin

Sayha

.

ya.

.

sen masumsun

yolumu çıkmaza

muştumu sonsuza ben uyarladım

kırılan kalem benim

gelen azrail aleyhisselam

değilse gel.

Sayha

.

.

Kaynak: http://tersduzyazilar.wordpress.com

Nâr_ı Aşk

Beyaz bir kağıda mahkum hançer-i kelâm..

Mürekkep zindan olmuş el – âlem elinde..

Olmasaydı aşk gölüne minnettar kalem…

Hüznüm boy sürer miydi böyle avare dilimde..!

Bir aşk-ı bâkidir..! MEVLA’dır..! sonsuz bir deryadır..! adı: nâr-ı aşk…

Bir Meryem’dir..  suspus olmaktır.. teslimiyettir.. adı: nâr-ı aşk…

Bir yâre-i hicrandır .. hüzündür.. göz yaşıdır adı: nâr-ı aşk…

Bir Züleyha’dır.. Yusuf-i lisandır .. iffettir.. adı: nâr-ı aşk…

Bir derd-i mübtelâdır.. sabırdır… âh dır adı: nâr-ı aşk…

Bir ahuyu ceylandır.. yârdır.. canândır.. adı: nâr-ı aşk…

Bir mecnundur… ayrılığı vuslattır.. adı: nâr-ı aşk…

AŞK…AŞK…AŞK…

Bu Yalnız olanlara; Aşk bir kelebek gibidir. peşinden koştukça hep senden kaçar.. en iyisi bırak uçsun, inan ki hiç beklemediğin bir anda gelip omzuna dokunuverir…Aşk mutlu eder, bazen de üzer… ama aşk özeldir, aşkını hak eden birine sunarsan eğer..
Bu sevgilisi olanlara; Aşkın amacı birileri için “mükemmel insan” olmak değildir. seni mükemmelliğe en çok yaklaştıracak insanı bulmaktır..
Bu çapkın olanlara; Sevmediğin birine asla “seni seviyorum” deme.. içinde olmayan duygulardan varmış gibi sözetme.. kimsenin hayatına kalbini kırmak için girme.. sevgi dolu bakan gözlere asla yalan söyleme.. çünkü birine verebileceğin en büyük acı, aşık olmadığın birini kendine aşık etmektir.
Bu evli olanlara; Seven insan “senin hatan” yerine “özür dilerim” diyendir. “neredesin” yerine “ben buradayım” diyendir.. “nasıl yaparsın” yerine “niye yaptığını anlıyorum” diyendir.. ve aşk “keşke” yerine daima “iyi ki” diyendir…
Bu evlenmek için gün sayanlara; Bir kadın ve bir erkeğin birbirleri için ne kadar uygun olduğu, birlikte geçirdikleri zamanın değil, birbirlerine duydukları aşkın ne kadar sürdüğüyle anlaşılır.
Bu kalbi kırık olanlara; Kalp yarası siz kanatmaktan vazgeçinceye kadar sürer.. ve ilacı bu acıya alışmak değil, ondan ders çıkarabilmektir.
Bu asık olmaktan korkan olanlara; Aşka düş ama tökezleme.. anla ama bekleme.. paylaş ama isteme. Yaralan ama asla acıyı içinde büyütme…
Bu sevdiğini fazla sahiplenenlere; Sevdiğinin bir başkasıyla mutlu olduğunu görmekten daha acı bir şey varsa, o da sevdiğinin seninle mutsuz olduğunu görmektir..
Bu aşkını itiraf etmeye çekinenlere; Sevdiğinden ayrılınca aşk acı verir.. sevdiğin seni terk edince daha da çok acı verir.. ama en acısı, onu ne kadar sevdiğini bilmesine hiç fırsat vermemektir..
Ve bu da dönmeyecek birini hala bekleyenlere; Hayatın en hüzünlü anı, deli gibi sevdiğin insanın buna hiç değmediğini gördüğün andır.. ve en büyük kaybın onun için harcadığın yıllardır.. senin aşkını şu gün hak etmeyen, bil ki 10 sene sonra yine hak etmeyecektir… bırak, gitsin…

Bir Gün Anlarsın

                                                                                                            Uykuların kaçar geceleri,                                                                                                                                                                                              Bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.

Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın, ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını, bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin, ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı; beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına… Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın

Ölüme Giderken Aşka Tutulmak…

hanfendi beni aşka tutmayın
yetişmem gereken bir ölüm var
toprağıma sabırsız
kırmızı bir gülüm var.
-onu incitemem-

rica ederim beni saza tutmayın
demin de bahsettim
bir ölüm üzereyim
teşrif ederseniz size türkü söylerim
sağdan üçüncü kabir
-girişler güle tabidir-

yalvarırım beni şiire tutmayın
anca varırım cebimdeki kafiyelerle
bakın saçlarım telkin vermede
sizinle tanışmak güzeldi ama…
müsaadenizle.
-bakmak güzeldi, gözlerinize-

— sizi kalbimde kimsecikler görmez.
— efendim?

Merhaba!!

Daha yeniyim ) Paylaşımlar yakın zamanda…Kalın selametle..